به قلم محمد حسین شهسوار / اقتصاددان از زمانی که گردونه دولت روی کوچک شدن و حذف نیروها از مدل استخدام کشوری به قانون کار چرخید و داستان خصوصی سازی پر رنگ شد شیب ناترازی صندوق های بازنشستگی تند شد. شرکتهای زشت و زیبا درهم بابت مطالبات به مجموعه وزارت تعاون کار و رفاه

به قلم محمد حسین شهسوار / اقتصاددان
از زمانی که گردونه دولت روی کوچک شدن و حذف نیروها از مدل استخدام کشوری به قانون کار چرخید و داستان خصوصی سازی پر رنگ شد شیب ناترازی صندوق های بازنشستگی تند شد.
شرکتهای زشت و زیبا درهم بابت مطالبات به مجموعه وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی تحویل شد و یک وزارتخانهای که باید مجری قانون کار میشد و نظارت بر یک بخش مهم اقتصاد بنام تعاونیها را انجام میداد و در کنارش برای رفاه تک تک افراد جامعه برنامهریزی و آیندهنگری میکرد شد یک ابر بنگاه دار اقتصادی با حدود ۷۵۰ شرکت ریز و درشت که رتق و فتق امور همین شرکتها خودش چند وزیر میخواهد. اضافه شدن چندین صندوق مانند آینده ساز و هما هم مزید بر علت شد.
حالا امور نظارتی کار امور اقتصادی و راهبری تعاونیها هدایت و برنامهریزی کالابرگ و یارانه مدیریت صندوقهای ناتراز امورات شرکتهای فراوان رسیدگی به جامعه هدف بهزیستی آموزش فنی و حرفهای بخش بزرگی از درمان کشور و صدها مسئله دیگر که نام بردنش شاید در حوصله مخاطب نباشد و این بخشی از داستان این وزارتخانه بزرگ است که سالانه به اندازه دولت برخی کشورها و با کمک فقط دو بانک یک جمعیت عظیم را در پرداخت مدیریت میکند.
هفت، هشت میلیون بازنشسته و مستمری بگیر را حقوق میدهد، چندین سازمان و صندوق را مدیریت ستادی میکند و مواجب میدهد حدود دویست هزار نفر پرسنل شاغل در شرکتهایش دارد که ماهیانه به آنها حقوق میدهد حدودا به پنجاه میلیون نفر خدمات بیمه درمانی ميدهد و آنقدر وظایف و مسئولیتشهایش متنوع است که بازگو کردنش برای مخاطب حیرت آور است.
همه اینها فقط مصارف است و تأمین این همه منابع برای این مصارف خودش چند وزیر میخواهد. اینها بماند حالا این وزارتخانه چنان درگیر انتقادهای فضای مجازی و رسانهای است که پاسخ به این عزیزان از پاسخ سئوالهای نمایندگان محترم مجلس سخت تر است و وقت بیشتری میخواهد. ولی با همه این توضیحات چرخ وزارتخانه میچرخد و یک وزیر دارد کار چند وزیر را انجام میدهد. چهرهاش خسته و زیر فشار این همه مسئولیت کمی مکدر است اما پرچمش بالاست.
فراجناحی که نگاه کنیم شاید میدری علمی را به دوش میکشد که اگر عشق به خدمت نبود در گام اول کمرش را خم میکرد او دو سال ایستاده است و تا اینجا هم باید مدال طلا بگیرد و در ادامه هم اگر با همین افراشتگی پرچم حرکت کند نامش در تاریخ حتما ماندگار خواهد ماند.
خدا قوت پهلوان جنوب
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰