رشد ۷/۴ درصدی تولید فولاد ایران  آیا کمبود مواد اولیه هشدار می‌دهد؟

این موفقیت تا حد زیادی مدیون کاهش محدودیت‌های گازی ناشی از دمای بالاتر پاییز و مدیریت بهینه واحدهای تولیدی بوده است.

با این حال، این رشد با هشدارهایی همراه است. تفاوت چشمگیر بین افزایش تولید آهن اسفنجی (۲/۱۲ درصد) و رشد گندله سنگ آهن (۳/۲ درصد) نشان می‌دهد که کمبود مواد اولیه واحدهای احیا مستقیم می‌تواند تهدیدی برای پایداری تولید در ماه‌های آتی باشد.

هم‌زمان، کاهش ۶/۲۱ درصدی تولید تیرآهن و رکود تولید ورق‌های فولادی، بازتابی از تغییر در خطوط تولید و ضعف تقاضا در بازار داخلی و موانع صادراتی است.

به عبارت دیگر، صنعت فولاد ایران در شرایطی قرار دارد که از یک سو موفق به افزایش ظرفیت تولید شده، اما از سوی دیگر با چالش‌های تأمین مواد اولیه، نوسانات بازار و رکود تقاضا برای محصولات نهایی روبه‌رو است.

این وضعیت نشان می‌دهد که رشد تولید فولاد به تنهایی نمی‌تواند موفقیت بلندمدت را تضمین کند و نیازمند برنامه‌ریزی دقیق در تأمین مواد اولیه، بازار فروش و سیاست‌های صادراتی است.

بررسی آمار تولید ۹ ماهه سال ۱۴۰۴ زنجیره فولاد کشور نشان می‌دهد که حال تولید آهن اسفنجی در ۹ ماهه ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه سال گذشته، ۲/۱۲ درصد، تولید کنسانتره سنگ آهن ۷/۷ درصد و تولید گندله سنگ آهن ۳/۲ نیز افزایش داشته است.

علاوه بر افزایش دمای هوا در پاییز امسال نسبت به سال گذشته و در نتیجه اعمال محدودیت‌های گازی کمتر بر فولادسازان، مدیریت بهینه واحدهای تولیدی در مقابله با این محدودیت‌ها باعث شده تا رشد تولید به ثبت برسد.

کاهش تولید تیرآهن در نه ماهه امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل (۶/۲۱- درصد) بیش‌تر از سایر محصولات زنجیره فولاد بوده که عمدتاً ناشی از تغییرات در خطوط تولید ذوب آهن اصفهان به دلیل رعایت اصل تولید اقتصادی بوده است.

کاهش تولید ورق‌های فولادی بیشتر به دلیل رکود بازار فروش این محصولات به ویژه در بخش‌هایی همچون لوازم خانگی، موانع صادراتی و در عین حال تداوم واردات ارزیابی می‌شود.

رشد تولید در گندله و آهن اسفنجی همخوانی ندارد و افزایش ۲/۱۲ درصدی تولید آهن اسفنجی به دلیل ورود ظرفیت‌های جدید به مدار تولید، در مقایسه با رشد ۳/۲ درصدی تولید گندله، نشانه‌ای هشداردهنده از کمبود مواد اولیه واحدهای احیا مستقیم در ماه‌های آینده است.